လွမ်းသလား မေးရင်
ငါ လွမ်းပါတယ်...
ချစ်သလား မေးရင်တော့
ငါ ဖြေဖို့ ခက်တယ်!

မိုးသည်းညတွေတိုင်း
မိုးစက်အောက်တွေရပ်ပြီး
ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ခဲ့တယ်...
မတော်တဆ
မင်းကိုလွမ်းနေတာများ
မိုးရေထဲ ပါသွားမလားပေါ့....

တစ်ခါတလေမှာ
မိုက်ရူးရဲဆန်ခြင်းဟာ
သိပ်ကို အရသာရှိတဲ့ ဟင်းတစ်ခွက်
ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါရဲ့...

အချစ်ဆိုတာ သိရဖို့အတွက်
မီးပုံထဲ လက်မနှိုက်ဖူးတဲ့
ကလေးတစ်ယောက်လို
ငါစွန့်စားကြည့်ချင်ရဲ့....

ကမ္ဘာပြားသလား မသိချင်တော့
နေအရှေ့ကထွက်သလား မသိချင်တော့
နိုင်ငံတော်သမ္မတကဘယ်သူ ငါမသိချင်တော့
ငါသိနေခဲ့တာက မင်းရယ်သံလေး...

အချစ်အတွက်နဲ့ စစ်ထိုးရကြေးဆို
ထိုတိုက်ပွဲကို ငါအရှုံးပေးတယ်...
မင်းနှလုံးသားကို တိုက်ပွဲတစ်ခုနဲ့
ငါတန်ကြေးမဖြတ်နိုင်ခဲ့...
ဘဝတိုက်ပွဲမှာ မင်းသာပါရင်တော့
ငါရှေ့ဆုံးကနေ ဖြတ်ကျော်မယ်....

လွမ်းသလားမေးရင်
ငါ လွမ်းပါတယ်...
ချစ်သလားမေးရင်တော့
......................


လင်းယံခ

ပွင့်နေတဲ့တံခါးလေး
ကျွန်တော် မပိတ်ခဲ့ပါ....

အချစ်ဟာ
ဘယ်က စသလဲ?
ဘယ်မှာ ဆုံးသလဲ?
ကျွန်တော် မသိချင်....

နယူတန်ပြောတဲ့ အချစ်အကြောင်း
ရိုမီယိုပြောတဲ့ အချစ်အကြောင်း
လီယိုနာဒိုပြောတဲ့ အချစ်အကြောင်း
ဒဿဂီရိပြောတဲ့ အချစ်အကြောင်း
မောင်ချောနွယ်ပြောတဲ့ အချစ်အကြောင်း
အောင်ချိမ့်ပြောတဲ့ အချစ်အကြောင်း
ဘာတစ်ခုမှ မသိချင်!
ကိုသိချင်တာ
အချစ်ကပြောတဲ့ အချစ်အကြောင်း...

သူပြောပြခဲ့ပါတယ်!
အချစ်ကပြောတဲ့ အချစ်အကြောင်းအဆုံးမှာ
ကို ပြန်ဆက်ပေးချင်တဲ့ သူ့နှလုံးသားတွေ
ကို ပြန်ခြယ်ပေးချင်တဲ့ သူ့အလှတွေ
ကို ပြန်လျှောက်လှမ်းစေချင်တဲ့ သူ့ခရီးလမ်းတွေ
ကို ပြန်ပြီး.....

စူးစူးနစ်နစ်ထိုးဝင်ခဲ့တဲ့
အပြစ်မရှိတဲ့ ဆူးတစ်ချောင်းကို
ကျွန်တော် ခုံရုံးမတင်ရက်ပါ...

ကိုယ့်ကိုယ်ကို
အကျဥ်းချခဲ့ခြင်းတွေအတွက်
​အယူခံ မဝင်လိုတော့ပါ....

ဝင်လာခဲ့ပြီးနောက်
သူပြန်ထွက်သလား
ကျွန်တော်မသိပါ...

ပွင့်နေတဲ့ ထိုတံခါးလေး
ကျွန်တော်..................


လင်းယံခ

အချစ်ဆိုတာ
ငါမှာသောက်တဲ့ ကော်ဖီတစ်ခွက်ကျမှ
သကြားမပါသလို

အချစ်ဆိုတာ
ငါမှာသောက်တဲ့ ဘီယာခွက်ကျမှ
အမြှုပ်များသလို

အချစ်ဆိုတာ
ငါမှာစားတဲ့ ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲကျမှ
ဆားပိုထည့်မိသလို

အချစ်ဆိုတာ
ငါချိုးတဲ့ ရေချိုးခန်းကျမှ
ရေအေးပိုက်ပျက်သလို

အချစ်ဆိုတာ
ငါချစ်နေတော့လည်း ခံနေဦးပေါ့။

လင်းယံခ

ငါဟာ ငါ့ကိုယ့်ငါ သနားလွန်းလို့
ပြန်မရလိုက်တဲ့ အားနာခြင်းတွေ
ပုံမှန်တစ်ခွက်ထဲ ပြုတ်ကျခါမှ
အလူးလူးအလဲလဲ ဖုန်ခါထရပေါ့။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မမြင်နိုင်တဲ့
မှန်တစ်ချပ်အတွက်
မျက်နှာသစ်ပေးကြတဲ့လူတွေ
တန်ပြန်ခြင်းတရား နာကြားရတဲ့အခါမှ
အဘိဓမ္မာကို ပြန်လှန်မနေကြပါနဲ့။
ညစာလား? မနက်စာလား?
မကွဲပြားတဲ့ သန်းခေါင်ယံတွေအတွက်
မီးတိုင်အောက်က ပျိုမေ နုပျိုလွန်းနေတယ်။
ရယ်နေကြတဲ့ သွားတွေကို
ညီနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးတစ်ချို့က မနာလိုဖြစ်ကြ။
လျှောက်လှမ်းဆဲ ခန္ဓာနဲ့
ရပ်နေတဲ့ ခြေထောက်တွေနဲ့ အငြင်းအခုံဖြစ်။
လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲ မှောက်ကျသွားတဲ့
စားပွဲထိုးအဖြစ်မှာ တရားခံဟာ အချစ်ပဲ။

လင်းယံခ

ေလွ်ာက္ၾကတယ္
ေလွ်ာက္ေနၾကတယ္
ေလွ်ာက္ေနၾကတုန္းပဲ
ခြက္ထဲက အရည္ေတြ ကုန္မသြားခင္ေပါ့
တံတားေပၚက ေျခသံေတြ ၿငိမ္မသြားခင္ေပါ့
ေနဝင္ခ်ိန္ေတြ ေရာက္မလာခ်ိန္ထိေပါ့
ကြၽန္ေတာ္ ကဗ်ာေတြ ေရးေနေလရဲ႕.....

လင္းယံခ

ကဗ်ာေတြ ကခုန္တဲ့ ညမွာ
ကာရန္ေတြ အိပ္ေနေလရဲ႕....

ပြဲလန္႔တုန္းဖ်ာခင္းလိုက္ေတာ့
အဲဒီဖ်ာ ေပ်ာက္သြားေလေရာ.....

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ
ပန္းသီးတစ္လံုးက သမိုင္းကို စတင္ခဲ့ပါတယ္.....

လင္းယံခ

အခ်စ္ဆိုတာ
ဘယ္ကစမွန္း မသိေပမယ့္
ငါ့အတြက္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ

 

ကေလးရယ္...
အခုခ်ိန္မွာေတာ့
မင္းကို ေျပာမယ့္
ခ်စ္စကားေလးေတြကို
ရင္ထဲမွာ သိုဝွက္ သိမ္းထားမယ္...
တစ္ေန႔ေန႔ေရာက္ရင္ေတာ့
ငါဖြင့္ေျပာပါ့မယ္....
လက္ရွိအေျခအေနမွာ
ငါဟာ မျပည့္စံုသူမို႔ပါကြယ္...

လင္းယံခ

အိမ္ေရွ႕က
သစ္ပင္ေပၚက
သစ္႐ြက္ေျခာက္ေတြ
တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေႂကြ
ဒါဟာ
ေဆာင္းရဲ႕ႏႈတ္ဆက္ျခင္းလား?
ေႏြရဲ႕ ေျခသံေလးေတြလား?

လင္းယံခ

သူမသည္
အရမ္းလွသည္...
ထို႔ေၾကာင့္
သူမကို
ႀကိဳက္တဲ့သူ မ်ားျပားသည္.....
ကြၽန္ေတာ္သည္
သူမကို ပိုင္ဆိုင္ရဖို႔ထက္
သူမအလွကို ပိုေပၚလြင္ေအာင္
ပ်ဳိးေထာင္ေပးသူသာ ျဖစ္ခ်င္သည္....

လင္းယံခ

မင္းဟာ
ႏွင္းဆီမဟုတ္တဲ့ စပယ္....
ႏွင္းဆီလို
ဆူးမ်ားနဲ႔ မကာရန္ထားေပမယ့္
ျဖဴစင္စြာ လွပပါတယ္....
ဒါေပမယ့္
ျခဴလိုသူ လက္မ်ားၾကားကိုေတာ့
ကို စိုးေၾကာက္မိတယ္....

လင္းယံခ

ေငြႏွင္းမႈန္ ျခယ္ကာစီ
ေရးျခယ္လိုက္ၿပီ.....
ေဆာင္းအဝင္ ဝင္စမို႔
ေၾသာ္ ေအးလာခဲ့သည္...
ေအးခ်မ္းမႈေတြ သယ္ေဆာင္လာ
တို႔ခ်စ္တဲ့ ႏိုဝင္ဘာ.....
ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႕ၾကေစဗ်ာ....

လင္းယံခ

 
တစ္ခါတစ္ေလ ေပ်ာ္႐ႊင္ေနတဲ့ အေပ်ာ္ေတြဟာ
လူေတြေၾကာင့္ဘဲ ေပ်ာက္ပ်က္ကုန္တယ္။
တစ္ခ်ဳိ႕တစ္ခ်ဳိ႕က အေပၚယံ အၿပံဳးေတြနဲ႔။
တစ္ခ်ဳိ႕တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက ရင္ထဲက အမုန္းေတြနဲ႔။
ငါမျမင္ခဲ့ပါဘူး။

ပန္းပြင့္ေတြေဝ အလြမ္းပင္ေျခ
ခ်စ္ပန္းဝင္ေကာက္ ခဲ့တယ္ ေမ...
သို႔ေသာ္ျငားလည္း ရရွိခဲ့ေပ
အလြမ္းပန္းေတြ ပါပဲေလ....

လင္းယံခ

 
ပိေတာက္ေတြက သစၥာရွိတယ္။
လူေတြက သစၥာမဲ့ၾကတယ္။
သစၥာမဲ့တဲ့ လူေတြကို
သစၥာရွိတဲ့ ပိေတာက္ေတြနဲ႔
ခိုင္းႏႈိင္းၾကတယ္။
ဒီေတာ့...
ပိေတာက္ေတြပါ သစၥာမဲ့လာခဲ့ၿပီေလ...။

လင္းယံခ

ငါ ၿမဲၿမဲဆုပ္​ကိုင္​ထားခ်င္​တယ္​
နင္​့ရဲ႕ လက္​ဖဝါးႏုႏု​ေလးကို​ေပါ့
ၿပီးရင္​
ဟိုး အ​ေဝးက ​ေ​တာင္​တန္​း​ေတြဆီ
ဟိုး အ​ေဝးက ပင္​လယ္​ျပာျပာဆီ
ဟိုး အ​ေဝးက အိမ္​ငယ္​​ေလးတစ္​ခုဆီ
တို႔နွစ္​​ေယာက္​ လက္​တြဲမျဖဳတ္​စတမ္​း
လွမ္​းသြားၾကမယ္​
​တစ္​ျခားဘာမွ မလိုအပ္​ပါဘူး
လိုအပ္​တာက တစ္​ခုတည္​းပါ
နင္​နဲ႔ငါ နွစ္​​ေယာက္​ၾကားမွာ
နွလံုးသားတစ္​စံုဟာ
​ေႏြး​ေထြး​ေနဖို႔ပါ...

လင္​းယံခ

အခုတေလာ စိတ္အစံုက သူမဆီမွာ
ဒီေတာ့ ခံစားခ်က္ေတြက ႏိုးမထႏိုင္
ငါကိုယ္တိုင္ ရွဳံးနိမ့္ခဲ့တာ သိပါတယ္...
ဒါေပမယ့္
ရင္မွာမ်ဳိသိပ္ ႀကိတ္ကာႏွစ္သိမ့္ေပမယ့္
ဒႆအသည္းက မခံႏိုင္ပါဘူး သီတာရယ္...

လင္းယံခ

အခ်ိန္တိုင္း ေမွ်ာ္မိပါတယ္...
သူမဆီက Statusေလး...

အခ်ိန္တိုင္း ေမွ်ာ္မိပါတယ္...
သူမ Online သံုးခ်ိန္ေလး...

အခ်ိန္တိုင္း ေမွ်ာ္မိပါတယ္...
သူမရဲ႕ အၿပံဳးတစ္ခုေလး...

အခ်ိန္တိုင္း... အခ်ိန္တိုင္း... အခ်ိန္တိုင္း...
ဆုေတာင္းခဲ့ဖူးပါတယ္ သူမ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ေမ...

လင္းယံခ