ပညာေရႊအိုး လူမခိုးႏုိင္ေသာ္လည္း
Written by - သူရိန္လိႈင္၀င္း
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က ထပ္ကာတလဲလဲ ၾကားဖူးခဲ့တဲ့ ပံုျပင္ေလး တစ္ပုဒ္ရႇိတယ္။ ဆင္းရဲတဲ့ လူႏႇစ္ေယာက္ကို အသျပာတစ္ေထာင္ထုပ္ တစ္ထုပ္နဲ႔ ပညာဘယ္အရာကို ယူမလဲလို႔ ေမးတဲ့အခါ တစ္ေယာက္က အသျပာတစ္ေထာင္ ထုပ္ကိုယူၿပီး တစ္ေယာက္ကေတာ့ ပညာကို ယူခဲ့တယ္။ အခ်ိန္အနည္းငယ္ အၾကာမႇာေတာ့ အသျပာတစ္ေထာင္ထုပ္ ယူခဲ့တဲ့သူက ေငြေတြ ကုန္သြားတဲ့အခါ အရင္လို ဘ၀မ်ိဳးကိုပဲ ျပန္ေရာက္သြားခဲ့ျပီး ပညာကို ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ လူကေတာ့ သူသင္ၾကား လိုက္ရတဲ့ ပညာကို အရင္းတည္ၿပီး လုပ္ကိုင္တာ တစ္သက္လံုး ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႔ ေနထိုင္သြားရတယ္ဆိုတဲ့ ပံုျပင္ေလးေပါ့။ ပံုျပင္ရဲ႕ ေပးခ်င္တဲ့ သင္ခန္းစာကေတာ့ ႐ိုး႐ိုးရႇင္းရႇင္းေလးပါ။ ေငြေၾကး အရင္းအႏႇီး ဆိုတာ ၾကာရႇည္မခံဘူး ကုန္ခန္းသြားႏုိင္တယ္။ ပညာအရင္းအႏႇီးကသာ တစ္သက္တာပတ္လံုး မကုန္မခန္းႏုိင္ သံုးစြဲႏုိင္တယ္။ ပညာေရႊအိုး လူမခိုးႏုိင္ဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာပါပဲ။















